Roboski''ye Adalet Platformu olarak, Cumhurbaşkanı''na, Başbakan''a, Adalet Bakanı''na ve İçişleri Bakan''na gönderilecek Erkan ENCÜ''nün mektubu...
Ben Erkan Encü’yüm;
Gözlerini ‘devlete adayan’ bir babanın tek erkek evladıyım… Babam “korucu” iken bir operasyonda mayına basarak, iki gözünü de kaybetmiş…
Daha yedinci sınıfa gidiyor, doktor olup babamın gözlerini ışığa kavuşturacağım günün hayalini kuruyordum…
Bir futbol takımı kurmuş adını KartalSpor koymuştuk. Renkleri kırmızı, siyah, beyaz olan formalarımızı daha yeni diktirmiştik, 4 numaralı forma benimdi, iki gün giyebildim…
Babamın devletten aldığı para yetmiyordu, ben de hep ısrar ediyordum “kaçağa gideyim” diye… Birkaç gün önce ısrarlarıma dayanamayıp izin verdi. Bir-iki gidince boyumun ölçüsünü alırım, hevesim kaçar diye düşünüyordu kesin…
O gece ikinci kaçağımdı benim, iki amcamla beraberdik; birieşinin karnındaki bebeğin hasretiyle göçen Hüsnü, diğeri ben yaştaki Savaş… Annem, ellerim üşümesin diye iki çift eldiven giydirmişti. İliklere kadar üşüten bu soğuk eldiven mi dinler anacığım…
Dönüş yolunda ölüm taşıyan gülleler yağdı tepemize. Annemden dinlediğim bir hikayede geçiyordu, ebabil kuşları da böyle ölüm yağdırmışlardı zalimlerin başına. Ama biz masumduk, dinlemediler…
Vurgun yemiş bir dalgıç gibi kalakaldım karanlık denizinde, ölümün kıyısına uzandım, usulca… “Otuz dördümüzün” kanı döküldü, “otuz dört” can ırmağı olduk, karıştık toprağa… Güller geceleyin açar diyordu annem, kan çiçekleri gibi al al olduk hepimiz…
Dönecek yer var da dönecek insan kaldı mı bu kervandan?!
Yedi çift ayakkabısı olan pilota söyleyin, bir çift ayakkabımın bir teki ölüm tarlasında kaldı, içinde ayağımın teki…
Bilmek ürkütüyor biliyorum, ama gene de söyleyin; kapanır mı bombanın açtığı yara çocuklarda?
Ben Erkan Encü’yüm; ömrümün 13 senesini yaşadım, ‘üstü kalsın’ deyip ayrıldım aranızdan, ‘asker görürsen korkma’ dedi annem, bomba düştü, çok korktum…
Semanın yıldızlarla süslendiği bir gecede ölmekti hayalim, söyleyin çok şey mi bu istediğim?
Belki kızacaksınız ama bir çift sözüm var;
Eğer beni öldüren bombalar ADALET’i de öldürmediyse,
ADALET talep ediyorum…
Herkesin hakkı değil mi Adalet?
YOKSA;
O kocaman, pahalı bombalarını beni öldürmekte harcadığı için devletten ÖZÜR dilemeli,
Hedefi şaşırmayıp beni öldürdüğü için Genelkurmaya TEŞEKKÜR mü etmeliyim!?
DEVLET PROTOKOLÜ İLETİŞİM BİLGİLERİ
CUMHURBAŞKANLIĞI
Tel : 0312 470 23 08 - Faks: 0312 470 13 16
Adres: Çankaya / ANKARA
BAŞBAKANLIK
Tel : 0312 422 10 00 - Faks : 0312 422 18 99
Adres : Vekaletler Cad. Başbakanlık Merkez Binası Kızılay / ANKARA
ADALET BAKANLIĞI
Tel : 0312 417 77 70 - Faks : 0312 419 33 70
Adres : Kızılay / ANKARA
İÇİŞLERİ BAKANLIĞI
Tel : 0312 422 40 00 - Faks : 0312 418 17 95
Adres : Kızılay / ANKARA
