Roboski''ye Adalet Platformu olarak, Cumhurbaşkanı''na, Başbakan''a, Adalet Bakanı''na ve İçişleri Bakanı''na gönderilecek Şivan ENCÜ''nün mektubu...
Ben Şivan Encü’yüm;
Anasına olan özlemini rüyalarda dindiren bir evlat, bir ananın senelerce hasret kaldığı yavrusuyum…
Babam, çok küçükken beni de alıp yanına terk etmiş anamı… Senelerce anamın kokusunu rüyalarda aradım, bulamadım. Sonunda dayanamadım, üç sene önce Roboskî’ye, anamın ve kardeşlerimin yanına geldim…
Muradıma, aileme kavuştum ya bundan gayrısı ne olsa çekilir dedim. Dört çocuklu bir evin en büyük erkeği olmuştum. Tam üç yıldır çobanlık, hamallık, kazma kürek işi yahut kaçakçılık; ne iş olsa yapardım, yapıyordum da…
O gün 15 lira yevmiye karşılığında çobanlık yapmış, çok yorulmuştum. Eve soğuktan ellerim, burnum ve kulaklarım donmuş bir halde dönmüştüm. Daha yorgunluğumu atamamıştım ki amcamın oğlu Bedran göründü kapıda, ‘haydi gidiyoruz!’ dedi… Annem yorgun olduğumu, bu sefere gitmemem gerektiğini söyledi. A benim canım anam! yoksulluk, yorgunluk mu dinler soğuk mu..?
Düştük ardına katırların… umutlarımızın yularından tutmuş, birer türkü tutturmuştuk…
Selim Amca, “Yollar uzun
yollar, ezberlenmiş sayfalar
uyurlarken gidelim
ağlamasın çocuklar…”
türküsünü söyler ben hayran hayran dinlerdim, keşke benim babam da böyle olsaydı… O bitirince sıra bana gelirdi, ben adaşımın “Halepçe”sini söyler, dağa taşa bir felaketin ağıdını yakardım…
Dönüş yolundaydık, ağıdımın en keskin yerinde vurdular beni! Bir cam kırılması gibi kırıldı ömrümün köprüsü… Figanım, beni bombalayan pilotun kulaklarına değdi…
Omuzlarıma çöken hayat yükünün ağırlığındandır ağır sözlerim; yoksa küçük bir kuş idim ben, yorgunluktan ölmek üzereydim, kahrımdan öldüm…
‘İnsanın anayurdu çocukluğudur’ derler; anayurdumda, anayurdumdan vurdular beni…
Ben Şivan Encü’yüm; ömrünün ilk baharında fırtınaya tutulmuş “otuz dördün” biriyim…
Şivan Perwer’in “Helepçe”sinde bir “ax hawar! hawar! hawar!” var ya o benim işte…
Belki kızacaksınız ama bir çift sözüm var;
Eğer beni öldüren bombalar ADALET’i de öldürmediyse,
ADALET talep ediyorum…
Herkesin hakkı değil mi Adalet?
YOKSA;
O kocaman, pahalı bombalarını beni öldürmekte harcadığı için devletten ÖZÜR dilemeli,
Hedefi şaşırmayıp beni öldürdüğü için Genelkurmaya TEŞEKKÜR mü etmeliyim!?
DEVLET PROTOKOLÜ İLETİŞİM BİLGİLERİ
CUMHURBAŞKANLIĞI
Tel : 0312 470 23 08 - Faks: 0312 470 13 16
Adres: Çankaya / ANKARA
BAŞBAKANLIK
Tel : 0312 422 10 00 - Faks : 0312 422 18 99
Adres : Vekaletler Cad. Başbakanlık Merkez Binası Kızılay / ANKARA
ADALET BAKANLIĞI
Tel : 0312 417 77 70 - Faks : 0312 419 33 70
Adres : Kızılay / ANKARA
İÇİŞLERİ BAKANLIĞI
Tel : 0312 422 40 00 - Faks : 0312 418 17 95
Adres : Kızılay / ANKARA
