Şırnak’ın Qileban(Uludere) ilçesi Bujeh (Gülyazı) ve Roboskî ( Ortasu ) köylerinden Irak’a “Sınır Ticareti” için gitmiş ve köylerine dönmekte olan sivillerin üzerine 28.12.2011 tarihinde henüz sınırın Irak tarafında iken Türkiye Silahlı Kuvvetlerine ait savaş uçakları tarafından bomba yağdırılmış bombalama sonucu 34 can toprağa, can’ların evlerine ise ateş düşmüştü!
Türkiye Medyası, haber değeri tartışmasız olan bu acı olayı 12 saat gibi uzun bir süre görmezden geldi. Bunu haber olarak aktarmak isteyenler de reji odasından yapılan müdahalelerle engellendi! Resmî açıklamalar gelmeye başladığında ise haber ajansları bu katliamı “Irak Sınırındaki Olay” şeklinde vererek “öldürülenler”i önemsizleştirmeye çalıştı. Sonraki günlerde yapılan tartışmalar; “ölenler kaçakçı mı, –PKK militanı mı?” “olay kaza mı, ihmal mi, tuzak mı?” başlıklarından öteye geçmedi, sanki 34 insan aynı anda kalp krizi geçirerek kendiliğinden ölmüşlerdi! Yitirilen 34 yaşamın hayat hikâyeleri ve geriye kalan ailelerin durumları tartışılmak yerine bu durumun hükümete karşı yapılmış bir eylem olup olmadığı daha fazla tartışılan bir konu oldu.
Katliamın üzerinden tam 50 (elli) gün geçti. Yetkililerin duyarsızlığı ve soruşturmanın yavaş yürümesi herkeste adalete olan güveni zayıflattı.
Otopsi tutanaklarına yanlış geçen isimler, sadece istatistiksel bilgilerle verilen haberler, aileleri ve duyarlı kesimleri derinden yaraladı. Bu katliamdan sorumlu olan askeri ve sivil bürokratlar adalet önüne çıkarılamadığı gibi siyasi sorumlular da ödevlerini yerine getirmeyerek ve acılı ailelere verilecek tazminatı gündeme taşıyarak kamuoyunda olayın üzerinin örtülmeye çalışıldığı kanaatini uyandırdılar.
Aynı süreçte yanı başımızda Suriye devletinin sivillere yönelik fiillerini kınayan ve sivillere yönelik hiçbir saldırının kabullenilemeyeceğini ifade eden hükümet yetkilileri, kendi ülkelerinde kendi ordusuna ait savaş uçaklarıyla öldürülen sivillerin ailelerinden özür dilemek yerine saldırıda gösterdikleri başarı nedeniyle Genelkurmay Başkanı’na TEŞEKKÜR ederek toplumun adalet beklentilerini katlettiler.
Aileler konuştu, taleplerini dile getirdi ancak karşılık bulmadı. Vicdanlar isyan etti duyan olmadı. Sınırların anlamsızlığını haykırdı orada yaşayanlar. “Biz on yıllardır gidip geliriz” dediler. “Herkes bunu bilir” dediler. Duyan olmadı.
Şimdi herkesin olanları bilmeye hakkı var. Orada herkesin bir hikâyesi var. Roboskî’de adalet inşa edilmezse geleceğin karanlık olduğunu görmeye herkesin ihtiyacı var.
Şimdi hep birlikte “Adalet” diye haykırma zamanıdır.
“ROBOSKÎ İÇİN ADALET PLATFORMU” olarak; “Roboskî’de Adalet vuku bulana kadar” mücadelemizi sürdüreceğimizin kamuoyu ve yetkililerce bilinmesini isteriz.
ROBOSKİYE ADALET PLATFORMU SINIRLARA İNAT ADALET!
MAZLUMDER
İHD
ESHİD
BAŞKENT KADIN PLATFORMU
