Bu Acı Hepimizin
24 Nisan 1915, asırlardır bu ülkenin diğer halkları ile birlikte, yan yana yaşamakta olan Ermeni halkının; kadın, çocuk, ihtiyar, hasta ayırt edilmeksizin,; yurdundan, evinden, tarlasından, iş yerinden, mesleğinden devlet zoruyla koparılıp yüz binlercesinin öldüğü, öldürüldüğü, sürüldüğü ve her türlü zulme maruz kaldığı felaketin başladığı gündür.
O tarihten bu yana devlet ve hükümetler, bu korkunç olayın üstünü örtmeye, olmadı hafifsetmeye, dahası -isyan gibi nedenlerle- meşru göstermeye çalıştı. Oysa hiçbir gerekçenin haklı gösteremeyeceği bu ölümcül sürgün hiçbir şekilde kabul edilemez.
Ancak bilinmelidir ki;
Devletin kendi halklarını maruz bıraktığı bu felaket, devletin resmi politikası sürdükçe o tarihten beri bu ülke insanlarının yüreğinde gizli gizli kanayan yara derinleşmekte; aklımızı, vicdanımızı, hak-adalet duygumuzu daha fazla felç etmektedir.
Bu acı hepimizin.
Ermeniler kadar, Türklerin de Kürtlerin de felaketidir 24 Nisan.
Halkların savaş ortamında veya savaş bahanesiyle birbirlerinin canlarına, ırzlarına, mallarına saldırmaları insanlık için büyük bir felakettir.
Ama artık buna bir son vermeliyiz. O nedenle, bu ülkenin alnı ve vicdanı ak insanlar ülkesi olmasını yürekten isteyen herkesi çok gecikmiş bir insanlık görevine davet ediyoruz. 24 Nisan'ın işaret ettiği bu trajedinin, insanlığın asli değerleri temelinde birleşen hepimizin ortak acısı olduğunu ilan etmeye çağırıyoruz.
MAZLUMDER
